Parafia pw. Błogosławionego Władysława z Gielniowa – Warszawa-Natolin

Parafia bł. Władysława z Gielniowa (cz. 1)  

Na południowym krańcu Warszawy, nieopodal Parku Natolińskiego i znajdującego się w nim pałacu powstał kościół, którego monumentalna sylwetka, zwieńczona czerwonymi półkolistymi kopułami, nawiązuje do architektury z dawnych czasów. Jej wygląd wzbudza różne odczucia. Wśród nich nie brak również opinii negatywnych. W swoim czasie pewna dziennikarka pisząc o współczesnym budownictwie sakralnym wymieniła ten kościół jako jeden z przykładów kiczu. Czy tak jest w istocie? Co tak naprawdę jest lub nie jest „kiczem” w sztuce sakralnej? Czy wzorami współczesnych świątyń mają być udziwnione budowle, w których trudno odnaleźć ducha sacrum, funkcjonalności niezbędnej w sprawowaniu liturgii, w których zabrakło niekiedy miejsca na tabernakulum?

Gdy spojrzy się na natolińską świątynię poprzez pryzmat wiary, próby złożenia ofiary Stwórcy wszechrzeczy, tak nieudolnej i małej wobec Jego wielkości, odnajdzie się w niej zachętę do wielbienia Boga w jej wnętrzu. Takie niewątpliwie są odczucia większości parafian i odwiedzających ją gości, nie tylko podczas nabożeństw, bo świątynia zawsze jest dla nich otwarta. Podziw wzbudza wnętrze świątyni z przestronną nawą zwieńczoną wielką kopułą. Półkoliste prezbiterium zdobią wykonane w technice sgraffito przedstawienia Sakramentów i wykonane w formie latarni morskiej tabernakulum. Góruje nad nimi wykonana w tej samej technice majestatyczna postać Chrystusa-Króla otoczona symbolicznymi postaciami czterech Ewangelistów.

 
Katechezy dla narzeczonych Poradnia rodzinna

1 października

Każde „Zdrowaś Maryjo” jest spowijaniem Chrystusa w chwałę Maryi.

Stefan Kardynał Wyszyński – druga kromka chleba

Kalendarz parafialny

Ścieżka powrotu

Pismo parafialne „Brat”

Żywy różaniec

Wspolnota akademicka